Λεφτά με την σέσουλα ρίχνουν οι ομάδες του ΝΒΑ, για επεκτάσεις συμβολαίων και μεταγραφές. Οι ιδιοκτήτες ξέχασαν τα… δάκρυα που προηγήθηκαν κατά τη διάρκεια του lockout και άνοιξαν διάπλατα τα πορτοφόλια τους. Ο βασικός λόγος της κήρυξης του lockout τον περασμένο Ιούλιο ήταν η αδυναμία των ιδιοκτητών ν’ ανταποκριθούν στις υψηλές αποδοχές των  παικτών και οι ζημίες που παρουσίαζε η πλειοψηφία των ομάδων την τελευταία τριετία. Πριν καν στεγνώσει το μελάνι από τις υπογραφές της νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας ανάμεσα σε ιδιοκτήτες και παίκτες, οι πρώτοι άρχισαν πάλι να χρυσοπληρώνουν τους δεύτερους.

Είδαμε το Χιούστον, μία ομάδα από εκείνες που διαμαρτύρονταν για οικονομικές απώλειες, να δίνει από 25.000.000 δολάρια, για τριετή συμβόλαια, σε Jeremy Lin και Omer Asik. Ο μεν πρώτος με μόλις 26 αγώνες ΝΒΑ στο βιογραφικό του και ο δεύτερος ως ρεζέρβα στους Bulls. Οι υπερβολές φυσικά δεν σταμάτησαν στους δύο προαναφερόμενους. Οι Nets, έσπευσαν να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα του –προερχόμενου από τραυματισμό- Brook Lopez, προσφέροντάς του μάξιμουμ τετραετές συμβόλαιο 58.000.000 δολαρίων! Οι Nuggets, πείστηκαν μετά από 20 αγώνες του JaVale McGee με τη φανέλα τους, όπου είχε μ.ο 10.3 π. και 5.8 ρ., πως αξίζει τετραετές συμβόλαιο αντί 44.000.000 δολαρίων! Οι Celtics, έσπευσαν να προσφέρουν στον Jeff Green τετραετές συμβόλαιο αντί 36.000.000 δολαρίων, δείχνοντας σιγουριά πως ξεπέρασε το καρδιακό πρόβλημα που τον άφησε εκτός την περασμένη σεζόν.

Στα παραπάνω μπορούμε να προσθέσουμε τις εξαγορές συμβολαίων, με τον όρο της αμνηστίας, που δίνει το δικαίωμα σε κάθε ομάδα, να “πετάξει” εκτός μισθολογίου για μία φορά ένα συμβόλαιο. Κάπως έτσι οι Suns έδωσαν περί τα 20.000.000 δολάρια στον Josh Childress, για να τον αφήσουν ελεύθερο ή οι Mavericks 27.000.000 δολάρια στον Brendan Haywood! Ο προπονητής του Ντένβερ, George Karl, που δεν διστάζει να μιλά με ειλικρίνεια, είπε χαρακτηριστικά για τις … σπατάλες των ιδιοκτητών: “Αυτό το καλοκαίρι είναι κάπως… Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη λέξη εκτός από “ανόητο”. Απλά πιστεύω ότι υπάρχουν μερικές άγριες και τρελές νοοτροπίες εκεί έξω”.

O Καρλ έχει 100% δίκιο, όταν κάνει λόγο για ανοησία, αφού –θεωρητικά- το lockout και η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας είχαν ως στόχο το φρένο στις τρελές σπατάλες. Στην πράξη όμως, ούτε οι ιδιοκτήτες, ούτε –κατ’ επέκταση- οι τζένεραλ μάντζερς άλλαξαν μυαλά κι εξακολουθούν να πληρώνουν υπεραξίες, είτε για να κρατήσουν κάποιον παίκτη ή για να τον αποκτήσουν. Απλά η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας μείωσε την μάξιμουμ διάρκεια μιας…. γκάφας κατά ένα χρόνο.

Δεκτές όλες οι απόψεις και οι ιδέες σας στο Twitter @ndpapaioannou